علیرضا قدمیاری، هنرمندی سختکوش و پرتلاش است. او از کودکی مشق هنر میکرده است، بدون این که استادی داشته باشد. تا به امروز از محضر بسیاری از اساتید هنر و ادب بهره برده است و در این راه هیچ خستگی نمیپذیرد. او بدنبال هنر و یافتن خود، به هر کجا که بتواند سفر میکند. هنر برای او تنها یک ژست روشنفکرانه نیست، بلکه یک دغدغهی وجودی است. هنر برای او، تنها تسکین دهندهی روح بیقرارش نیست، بلکه هنر برای او همه چیز است. او هنر را تنها برای هنر نمیخواهد، بلکه درد مردمی که با آنها میزید، در آثارش نمود پیدا میکند.
رسالهی تاریخ
جستاری در هرمنوتیک تاریخ
بابک احمدی
نشر مرکز، چ 1387
ص: 183؛ 3200 ت

.......................
فهرست:
1.دو معنای تاریخ
2. فلسفهی تاریخ
3. تاریخ و روایت
..................
رسالهای هرمنوتیکی برای تاریخ
شکاکان یونان
انتشارات خوارزمی
چاپ اول: 1376
174 صفحه

فیلسوفان یونان، مجموعهای از اندیشمندانی بودند که از نظر فکری در عین حالی که یک کل به هم پیوسته میباشند اما تناقضاتشان در وجهی عیان، آنان را متمایز از یکدیگر نشان میدهد. میان فلاسفهی یونان، گروهی به حق، شاخصترین هستند و شهره خاص و عام میباشند و گروهی دیگر به ناحق، در محاق تاریخی اندیشهورزی قرار گرفتهاند. سقراط، افلاطون و ارسطو از بهنامترین فلاسفهی یونانی هستند که آراء و نظام فکری طبقهبندی شده آنان، برایشان موقعیتی ویژه در تاریخ فلسفه یونان به وجود آورده است؛ اما پیشاسقراطیان، سوفسطائیان، اصحاب آکادمی جدید، رواقیان، اپیکوریان و شکاکان یونانی همیشه در تاریخ فلسفهی یونانی در محاق اندیشه بودهاند.
تراژدی یونان
ژاکلین دورومییی
خسرو سمیعی
نشره قطره:چاپ دوم 1386
قرن پنجم پیش از میلاد برای یونانیان، قرن شگفتی بود. در این قرن، مهمترین رویدادهای ادبی، سیاسی، هنری، فلسفی و تاریخی که بنیانهای فرهنگ هلنیستی را پیریزی مینمود، رخ داد. تراژدی در تاریخ نمایشی یونان یک بارقه بود. معروفترین تراژدیهای یونانی، تنها در عرض هشتاد سال، به رشتهی تحریر درآمدند؛ اما تا به امروز بر روی صحنه میآیند و اجرا میگردند. الکترا ، آنتیگون و پرومته هنوز جای خود را در روی صحنه از دست ندادهاند. اما با توجه به این امر «تراژدی در یونان یک شکوفایی ناگهانی، کوتاهمدت و خیرهکننده بود.»
مروري بر زندگي و آثار هنري رنوار
دست هاي شوخ
پیر آگوست رنوار،نقاش فرانسوی، در سال ۱۸۴۱ در فرانسه به دنیا آمد.ابتدا به عنوان هنرمند تجاری و سپس چندین سال به عنوان نگهبان موزهٔ لوور پاریس کار کرد. در سال ۱۸۶۲ برای تحصیل نزد چارلز گلیر (Charles Gleyre) رفت و در استودیو شخصی او با بازیل
(Bazille)، کلود مونه (Monet)و سیسلی( Sisley) آشنا شد و به عضویت گروه آنها درآمد. در سال ۱۸۷۰ اولین طرح خود را کشید و از آنپساغلببامونهکارکرد.
وی در دومین، سومین و هفتمین دور نمایشگاه امپرسیونیسم همراه مونه و دیگر پیشگامان این مکتب نقاشی شرکت کرد و در طی سالهای ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۳ نمایشگاههایی را به صورت انفرادی برپا کرد. در سال ۱۸۷۵،مشکلات مالی هنرمندان سبک امپرسیونیسم آنها را وادار به حراج آثار خود کرد. در سال ۱۸۹۰ برای آخرین بار در یک نمایشگاه گروهی همراه دیگر امپرسیونیستها شرکت کرد و مدال لژیون را نصیب خود کرد. رنوار با وجود ناراحتیهای جسمانی که داشت تا آخر عمر به نقاشی کشیدن ادامه داد و سرانجام در سال ۱۹۱۹ در فرانسه درگذشت.(اینجا)
مروري بر آراء تاريخيگري
در پاسداشت زمان نيامده!
مجيد نصرآبادي

تاريخ از ريشه اُرخ در زبان عرب و به معناي زمان از دست شده ميباشد، و در غرب نيز واژه هيستوريا براي آن در نظر گرفته شده است، زيرا كه در قرون وسطي به تمامي داستانهايي كه ريشه در واقعيت نداشتند و دروغ انگاشته ميشدند، هیستوریا گفته ميشد. واژه هسيتوريا خود نيز مبدل شده واژه ميث به معناي اسطوره ميباشد (و البته واژه اسطوره در زبان فارسي نيز معرب همين هيستورياست). اما تاريخگرايي سودايي ديگر در سر دارد. تاريخگرا خيال گذشته و حال و آينده را با هم در سر ميپروراند. تاريخنگري يا تاريخگرايي حوزه پيچيدن نسخهي تاريخي براي يك قوم، ملت، پيروان ديني و حتي به طور عام براي بشريت است.



