۩ Crisis ۩

ساپفو و فائون-2

2 ـ ساپفو و فائون

داستان عشق ساپفو به فائون Phaon و پريدن ساپفو از صخره هاي لئوكاديان Leucadian در نتيجه اهانت هاي فائون به ساپفو ، هر چند به طور ضمني اعتقاد قوي نسبت به اين باور وجود دارد ، به نظر نمي آيد كه بر بنيان هاي تاريخي محكمي استوار باشد . در حقيقت يك لطيفه گوي در گلچيني ادبي اين گونه توضيح مي دهد كه ساپفو در گورستاني در ائوليك به خاك سپرده شد .[ 4 ] هنوز فائون براي تمام اسطوره هاي كه در اطراف اسمش گردآمده ، براي دلربايي معجزه گرش و عشق نامحسوسش ، شايد يك شخصيت واقعي داشته باشد .همانند ديگر قهرمانان ، احتمالاً او در دوره اي خيلي پيشتر از آن اخباري كه به ما رسيده است زندگي مي كرد . گفته شده است كه او قايقراني در ميتيلنه ( مقايسه با قطعه 140 ) بوده است ؛ كسي كه به وسيله آفروديت به او جواني و زيبايي فوق العاده اي اهدا شده بود ، به پاداش يك عبور دادن ناچيز به وسيله قايق ، از يك طرف رودخانه به سمتي ديگر .

ادامه مطلب

+نوشته شده در شنبه 24 شهریور1386ساعت13:4توسط مجید نصرآبادی |

خانواده و دوران ساپفو

ساپفو يكي از بزرگترين شاعران زن در جهان است ، كسي كه خودش را پسافا Psappha با لهجه ائوليك Aeolic ناميد . ( در قطعات 1 و 59 ) گفته شده است كه اوج شهرتش مربوط به سال 610 ق م بوده است . دوراني كه ساپفو زندگي مي كرد، ارمياي نبي اولين پيشگوييش را آغاز كرده بود و از عالم غيب خبر مي داد (628 ق م ) ؛ دانيال نبي را به خارج از بابل حمل كرده بودند و به خاك سپرده بودند ( 606 ق م ) ؛ بخت النصر اورشليم را محاصره و تسخير كرد ( 587 ق م ) ؛ سولون در حال وضع قوانين جديدش در آتن بود و آنچنان كه گفته شده است تاركيونيوس پريسكوس Tarquinius Priscus پنجمين پادشاه روم بود . ساپفو پيش از تولد گئوتاما Gautama ( بودا ) ، بنيانگذار بوديسم ، ديني كه گفته شده است بيش از يك سوم جمعيت جهان پيروان او هستند ، زندگي مي كرد . دو قرن كفايت مي كرد تا بيشتر اتفاقاتي كه در زندگي شكسپير Shakspere افتاده بود در هاله اي از ابهام قرارگيرد

ادامه مطلب

+نوشته شده در پنجشنبه 15 شهریور1386ساعت10:14توسط مجید نصرآبادی |

ساپفو در بریتانیکا

ساپفو اهل لسبوس Lesbos در آسياي صغير بود كه يكي از مهاجرنشين هاي يوناني بود از تبار ايولي ها بود . دوران شكوفايي او را بين سال هاي 610 تا 580 ق م دانسته اند . در زبان محلي به او پسافو Psappho نيز مي گفتند . اين شاعره غزل سرا در تمام دوران عمر خويش از شهرت بسزايي برخوردار بود و براي نوشته هاي زيبايش تحسين بسياري را برانگيخته بود . گفته شده است كه او بيشتر از تمام شاعران تاريخ ادبيات يوناني ـ بجز آرخيلوخوس Archilochus و آلكايوس Alcaeus ـ به حوزه روابط شخصي خود با خواننده وارد شده است و در اين كار فرا روي كرده است .

ادامه مطلب

+نوشته شده در سه شنبه 6 شهریور1386ساعت21:20توسط مجید نصرآبادی |